Τέσσερις τοίχοι ο παράδεισος που κλείστηκα.
Δεύτερη νύχτα μακριά σου κι απελπίστηκα.
Η απουσία σου μου μοιάζει πως μεγάλωσε
Νιώθω το αίμα μες στις φλέβες μου
...πως πάγωσε.

Βρεγμένο ρούχο στο κορμί μου η μοναξιά
Κι αυτή η νύχτα ξετυλίγεται αργά
Τις άδειες ώρες ποιο ρολόι τις μετρά
Έφυγες χάνομαι.
Βρεγμένο ρούχο στο κορμί μου η μοναξιά
Κι αυτή η νύχτα ξετυλίγεται αργά
Παντού πλανιέται η δική σου η σκιά
Και το αισθάνομαι.

Απόψε νιώθω ότι όλα σε φωνάζουνε
Και στη σιωπή μου οι αναμνήσεις με τρομάζουνε.
Μεθάω καίγομαι μα τίποτα δε γίνετε
Φωτιά η έννοια σου με τίποτα δε σβήνεται.